Ölümle yasam arasinda bir secimdi bu. Ölüm kalim meselesi Eskiler yaniliyor olabilirdi, ölenle ölünürdü belki de. Evliligimin enkazi altinda kalmistim, can cekisiyordum sanki. Ölsem daha iyiydi.
Defne, dört sene önce bir gece onlari uykuda yakalayan bir depremde hayatinin askini kaybettiginde hamiledir. Hayalini kurduklari bebek, ne yazik ki babasiz büyüyecektir ve Defne, gecmisin gölgesinde, kaybettigi esinin hasreti ve hayali ile bebegine tutunarak ayakta kalmaya calisacak, zaman zaman yalpalayacaktir.
Müzik ögretmeni olma hayali kurarken kendisini bir bar sarkicisi olarak bulacak; bu kadar kirilip dökülmeden önce nasil biri oldugunu, nelerle mutlu oldugunu unutacaktir.
Bazen bir sarki kanina girecek, bazen bir cicek, aklini celecek; onu gecmise götürecektir. Bazen de tanidik bir sesin, bir kokunun pesine düsecek, yarinlar yokmuscasina gecmisle dans edecektir.
En nihayetinde bir secim yapmasi gerektiginde gecmisle dansina bir son verip kendi elinden tutabilecek mi Yaralarini kendi sarabilecek mi
Ve bir gün, bir baskasini yeniden sevebilecek mi Kim bilir, belki de gecmisten birini