Savas, toplumlar arasinda tarihin en karanlik dönemlerinden itibaren cesitli ihtiyaclara bagli olarak ortaya cikmistir. Eski dönemlerde savas sirasinda en büyük kayiplar düsmanin kullandigi ok, ates ve demirden kaynaklanmamis, daha cok hastaliklarla yaralilarin tasinmasindaki yavaslik, bakimsizlik ve gec kalinan tedavilerden ileri gelmistir. Bu sayiyi en aza indirebilmek adina yarali ve hastalarin hizli bir sekilde tedavi altina alinabilmelerinin careleri aranmistir. 18. yüzyildan sonra Avrupada, bilim ve teknolojinin son derece verimli bir sekilde ilerledigi dönemlere gecilmistir. Bu dönemler icinde hasta ve yaralilarin tasinmasinda ambulansin önemi fark edilerek kara, daha sonra da deniz ve hava ambulanslari yapilmistir. Osmanli Devleti, Balkan Savaslarinda hem halk hem de asker bakimindan cok büyük insan kayiplarina ugramistir. Bu büyük kayiplar hastaliktan, bakimsizliktan ve özellikle hastalarin tasinmasindaki dikkatsizlikten ileri gelmistir. Yaralilarin hayatlarinin kurtarilabilmesinin yaralandiklari yerden hizli ve dikkatli bir sekilde tedavi yerlerine tasinmalarina bagli oldugu fark edilmistir. Böylece, öneminin anlasilmasi üzerine Avrupada incelemeler yapilarak cesitli sirketlerden ambulanslar satin alinmaya baslanmistir. Asagida, Osmanli Devletinde savaslarda saglik teskilatinin önemiyle birlikte ambulanslarin özellikleri ve Osmanli Devletinde bu konuda yapilan calismalar anlatilmistir.
